Kleine dalen tussen bergen. Deze definitie van het Baskenland door Miquel de Unamuno is één van de beste; de schrijver voegde hier nog aan toe: “In het Baskische landschap lijkt alles binnen handbereik te liggen, is alles gemaakt op de maar van de mens die daar woont en het land bewerkt; het is een huiselijk landschap met meer dan lucht; het is een nest”. De zee van Cantabrië en de Pyreneeën vormen de achtergrond van een landschap in allerlei schakeringen groen, steile kusten met ondiepe inhammen en bergkammen begroeid met beuken- en eikenbossen. De inwoners zijn eeuwenlang zeelieden, kleine boeren en herders geweest die een onbekende taal spraken die geen verwantschap vertoont met de bekende talen, de oorsprong waarvan meer in legendes gezocht moet worden dan in de geschiedschrijving. Een ding is echter zeker: het Baskische volk is de oudste en meest authentieke volksgroep van het Iberische Schiereiland.