 Kleine
dalen tussen bergen. Deze definitie
van het Baskenland door Miquel de Unamuno
is één van de beste;
de schrijver voegde hier nog aan toe: “In
het Baskische landschap lijkt alles
binnen handbereik te liggen, is alles
gemaakt op de maar van de mens die
daar woont en het land bewerkt; het
is een huiselijk landschap met meer
dan lucht; het is een nest”.
De zee van Cantabrië en de Pyreneeën
vormen de achtergrond van een landschap
in allerlei schakeringen groen, steile
kusten met ondiepe inhammen en bergkammen
begroeid met beuken- en eikenbossen.
De inwoners zijn eeuwenlang zeelieden,
kleine boeren en herders geweest die
een onbekende taal spraken die geen
verwantschap vertoont met de bekende
talen, de oorsprong waarvan meer in
legendes gezocht moet worden dan in
de geschiedschrijving. Een ding is
echter zeker: het Baskische volk is
de oudste en meest authentieke volksgroep
van het Iberische Schiereiland.
|
