Dit indrukwekkende klooster wordt beschreven als een andere wereld. Een aantal spaanse beroemdheden uit de showbusiness besloten eind jaren negentig te inversteren in de restauratie van dit 16e eeuws klooster in het hart van Extremadura. Lucia Dominguin en Carlos Tristancho zijn er in geslaagd dat het een plek is geworden waar geschiedenis, natuur, gastronomie en cultuur samenkomen in een indrukwekkende locatie. Het klooster lijkt op klein ommuurd gehucht, uitrijzend boven de Sierra de Monsalud en groene weiden. Bij de restauratie zijn de bestaande structuren bewaard. Dat geldt o.a. voor de labyrintachtige structuur van het gebouw, voor de rotsen, die in sommige kamers nog te zien zijn en de oude kapel, dat nu restaurant is en waar Xabi en Aizpea zich waardige leerlingen tonen van hun leermeesters Arzak en Berasategui. Er is een mooie tuin, een zwembad, een uitgebreide bar en verschillende zitkamers. De kamers zijn ruim en verschillend ingericht met mooie badkamers en smaakvol meubilair. Er zijn standaard kamers, superieur kamers en 5 suites. De kwaliteit van de standaard kamers is zodanig dat die in vele andere hotels als junior suites betiteld zouden worden. Alle kamers zijn voorzien vanverwarming, airconditioning, TV met schotelantenne en minibar.

In de nabije omgeving zijn veel charmante dorpen zoals Olivenza, Jerez de los Caballeros; Merida -Door UNESCO als Werelderfgoed van de Mensheid verklaard-, en Portugal met de mooie Region do Alentejo (45 km). Maar bezoek ook het mooie natuurpark Sierra de Aracena en Picos de Aroche.

Extremadura ligt in het westen van Spanje en grenst aan Portugal. Je treft hier grasland en bossen, stuwmeren en vlakke gebieden. In het noorden ligt de Sierra de Gata met vruchtbare valleien van de Jerte, de Ambroz en la Vera. In het zuiden de uitgestrekte vlakten van La Serena. De bevolkingsdichtheid bedraagt slechts 27 inwoners per km2; dit in tegenstelling tot de gemiddelde bevolkingsdichtheid van Spanje van 75 inwoners per km2. Het eerste dat opvalt aan Extremadura is dat het een bergachtig en waterrijk gebied is. De naam Extremadura vindt zijn herkomst in het woord extremo. Daarmee werden de grensgebieden aangegeven gedurende de acht eeuwen durende strijd tussen Christenen en Moren. In Extremadura heerst een Middellandse-Zeeklimaatmet gematigde winters en warme zomers. De provincie Badajoz is de grootste provincie van Spanje met een gevarieerd landschap: vlakten bij de rivier de Guadiana en berggebieden bij de Sierra Morena. De Romeinen stichtten in een verre uithoek van hun imperium de kolonie Emerita Augusta, hoofdstad van de provincie Lusitanië en gelegen aan een kruispunt van wegen. Uit deze kolonie ontstond het huidige Mérida met vele Romeinse overblijfselen: het aquaduct bijvoorbeeld en het indrukwekkende Teatro Romano, waar nog elk jaar een theater festival wordt gehouden. Behalve Mérida zijn onder andere Zafra, Jerez de los Caballeros en Almendralejo historisch belangrijke steden.

Cáceres ligt aan de oostkant van de zuidelijke submeseta en is een contrastrijke streek. In het westen stuit hij op de grens van Portugal. Het klimaat, met zachte winters en warme zomers, is zeer geschikt voor de steen- en de kurkeik, en voor de quejigo (een Spaans-Afrikaanse eikenvariant), die worden afgewisseld met cistroos, dennen, kastanjes en de zogenaamde aardbesbomen. De natuur vormt een ideale habitat voor wilde zwijnen, konijnen, hazen, vossen, ooievaars en, in de oppervlaktewateren, een grote rijkdom aan zoetwatervis. In Extremadura zijn 54 natuurgebieden te vinden die samen zonder twijfel het meest interessante en grootste natuurgebied van Europa vormen. Door het wat vochtigere en groenere deel van Extremadura stroomt de rivier de Taag, met de stuwmeren Valdecaiias, Torrejón, Alcántara, Borbollón, Gabriel y Galán en Salor, en de rivier de Guadiana, met de meren Dijara, Orellana, La Serena, Zujan en Alange. Vervolgens kent Extremadura ook een steppen gebied, met weiden en gewassen die kenmerkend zijn voor de vlaktes van deze zone. Het gebied vervult een belangrijke rol als verblijfplaats voor bijvoorbeeld de grote trapgans (Otis Tarda) en andere steppendieren en planten. De typische steppengebieden zijn Los Llanos de Caceres, een uitgestrekte leisteen- en granietvlakte, en La Serena, La Campiiia Sur en Los Llanos del Guadiana Internacional.
Verder kent Extremadura ook een groen gebied, waar de natuurlijke begroeiing bestaat uit bossen, struikgewassen en weiden. Hier onderscheiden zich de natuurgebieden van Monfragüe en Cornalvo El de Monfragüe, met een oppervlakte van 18.000 hectare, waar de meest karakteristieke planten en dieren uit de bossen rond de Middellandse Zee te vinden zijn. In het natuurgebied van Monfragüe treft men de volgende diersoorten: de voskleurige gier, de zwarte ooievaar, de koningsarend, de passagiersvalk en de aasgier, evenals vossen, wilde katten, dassen en niet te vergeten de lynx. Voor wat de flora betreft groeien hier kurkeiken, steeneiken, jeneverbessen, heideplanten en planten en bomen die kenmerkend zijn voor rivieroevers, zoals de wilg en de es. In het natuurgebied van Cornalvo, met een oppervlakte van 10.750 hectare, vinden we voornamelijk bossen gevormd door steeneiken en kurkeiken, waar behalve de zwarte ooievaar en de koningsarend ook otters, wilde katten, konijnen en een enkele lynx hun habitat hebben. Andere gebieden die vermelding verdienen zijn: La Vera, de valleien van de Jerte en de Ambroz, de bergen van de Sierra de Gata, Las Villuercas en de bergen van de Sierra de San Pedro, die begroeid zijn met kurkeiken en dichte struikgewassen. In de provincie Badajoz liggen Hornachos, Jerez de los Caballeros en Tentudia. Opvallend is het grote aantal ooievaars dat deel uitmaakt van het landschap van Extremadura. Ze bouwen hun nesten op de meest verrassende plaatsen: in klokkentorens, op daken, op verkeersborden en elektriciteitstorens. Met het getik van hun snavels lijken ze de bezoekers welkom te heten. De zwarte ooievaar, die schichtiger is, verblijft in de hoge rotsachtige gebieden van de natuurparken Monfragüe en Cornalvo.

Tussen Sevilla en de Portugese grens ligt de Sierra Morena beter bekent als Sierra de Aracena. Een uitgestrekt middelgebergte met bergtoppen tot zevenhonderd meter. In het natuurreservaat met zachtglooiende gebergte, waar een van de beste Iberische hammen van Spanje wordt geproduceerd, liggen vele oude dorpjes, die stuk voor stuk een dorpspleintje als levendig middelpunt hebben. Dat plein is de plaats waar je een bar of restaurant vindt en kunt genieten van gerechten waarin noten, paddestoelen en ham zijn verwerkt. Naast de regionale keuken is de cultuur terug te vinden in de kerken, irrigatiewerken en oude burchten. Deze architectuur bevat vaak resten uit de Moorse tijd.

In de uitgestrekte goudkleurige korenvelden van de Alentejo, ligt in het vredige landschap een onverwacht erfgoed verborgen. De eerste verrassing is de opmerkelijke erfenis van elkaar opvolgende culturen: bij de dolmens, bij de Romeinse en Arabische ruïnes voegen zich de meer recente getuigen van het Christendom, waarvan de vele middeleeuwse kastelen slechts één voorbeeld zijn.