Het prinsdom Asturië roept een beeld op van groene contrasten en onafzienbare landschappen. In deze gemeenschap, in het noorden van Spanje, gaan berg en zee hand in hand met geaccidenteerde silhouetten, een weelderige natuur, bossen, en honderden kleine dorpjes en gehuchten verspreid over een streek herschapen in een sensorieel genot. De streek, die zich uitstrekt over een lengte van meer dan 10.000 vierkante kilometer met 375 kilometer kust, wordt gevormd door achtenzeventig gemeenten en wordt ten zuiden begrensd door León, ten westen door Lugo en ten oosten door Cantabrië.
Het bergmassief van de Pieken van Europa speelt de rol van een praktisch ontoegankelijke grens. In het noorden van de streek slaat de Cantabrische Zee tegen de klippenkust. Honderden stranden doemen op, eenzame stranden, zonderling van vorm, kleine rotsachtige inhammen met wit zand. Asturië is tweeërlei, met daar tussenin het Asturië van de metropool: Oviedo, de hoofdstad, met 200.000 inwoners; de grootste stad Gijón met 270.000 inwoners, terwijl het industriële Avilés met zijn visserij 90.000 inwoners telt. Daarbij komen nog de twee hoofdsteden van de mijnstreken: Langreo en Mieres.

Ribadesella is een gezellige badplaats, voor de Spanjaarden is het een populaire plaats om op vakantie te gaan. Er zijn diverse fijne zandstranden en het plaatsje is schilderachtig, met een mooi centrum, een boulevard met terrassen en een haven. Op een paar km van Ribadesella is het groene landschap al bergachtig, met veel rivieren.

San Esteban de Pravia is een havenstadje aan de asturiaanse kust, vlakbij Oviedo en Gijon. De historie van dit plaatsje heeft zich gekenmerkt door de architectuur en het karakter van de bevolking. Middeleeuwse kloosters, bijna heroïsche visserij en de vroege vracht zeilboten hebben hun sporen achter gelaten.

Oviedo werd in 8ste op een hoogte midden in de vruchtbare Asturische vlakte tussen drie heuvelruggen het benedictijnenklooster San Vicente gesticht. Zeer snel ontwikkelde zich rondom het klooster de nederzetting Ovetum, die, in 789 door de Moren verwoest, door Alfonso II de Kuise weer opgebouwd werd en in 792 tot residentie van het koninkrijk Asturië werd verheven. Hij omringde de stad met zware muren, waarvan nu nog resten te zien zijn. Van 810 tot 924 was Oviedo het centrum van het verzet der christelijke Asturiërs tegen de Moren. In 1521 verwoestte een brand het grootste deel van de stad. Onder het bestuur van bisschop Fernando de Valdés y Salas werd de universiteit in 1608 geopend. De opbloeiende mijnindustrie bracht de stad (die intussen sterk achteruit was gegaan) in het begin van de 20ste eeuw tot nieuwe bloei. Talrijke gebouwen liepen zware schade op bij de opstand der mijnwerkers in 1934 en door de Spaanse Burgeroorlog in 1936-1937.