Sanfermines in Pamplona
Bij de naam Pamplona denk je vooral aan het spectaculaire stierenrennen. De hoofdstad van Navarra staat echter bij de Spanjaarden ook bekend als een culinair paradijs waar de traditionele keuken met lokale, pure ingrediënten in hoog aanzien staat. Beide elementen komen aan bod in het Sanfermines festival dat in juli plaats vindt.

Sensatie en traditie. De sensatiezoekers voelen zich het meest aangetrokken tot het stierenrennen, maar Sanfermines is veel meer dan dat. Het is slechts een onderdeel van een week lang festiviteiten met muziek, goed eten en drinken, allerlei optredens en dit alles in de schitterende setting van de oude binnenstad. Het is het feest van de schutspatroon van Pamplona, San Fermin. Deze eerste bisschop van Pamplona werd door de heidenen onthoofd en ter nagedachtenis draagt men traditioneel een rode sjaal tijdens dit festival, die voor twaalf uur 's middags niet omgeknoopt mag worden.

Rond Sanfermines hangt een carnavaleske sfeer van uitgelaten bezoekers. Er wordt gezongen en gedanst op de muziek van talloze muzikanten. Een publiek van internationale samenstelling stort zich in deze bruisende mix van traditie en eigentijds plezier, orde en chaos, locale mensen en buitenlanders. Niemand voelt zich een buitenstaander op Sanfermines. Op de eerste dag, La Chupazino genaamd, verzamelt een menigte van ongeveer 100.000 mensen zich bij het stadshuis en besproeit elkaar rijkelijk met champagne en gooit uitgelaten met tomaten.

Vanaf het ontbijt drinkt men wijn en schakelt vaak in de loop van de dag over op whiskey, hetgeen de sfeer ten goede komt maar niet perse de ingetogenheid van dit van oorsprong religieuze feest. Massale drink- en danspartijen ontstaan spontaan en brengen iedereen in een opperbeste stemming.

's Avonds kan men op culinair avontuur. Overal heerst topdrukte en de terrassen zijn overvol. Restaurants serveren specialiteiten als asperges en schenken daarbij de uitstekende wijnen van Navarra.

Het stierenrennen. Elke ochtend maakt men zich op voor het stierenrennen (encierro). Deze werden internationaal beroemd door het boek 'Fiesta: the sun also rises' van Hemingway uit 1924. De traditie stamt echter al van rond 1600. Er zijn meerdere varianten qua moeilijkheidsgraad. Aan sommige onderdelen kan je alleen op uitnodiging deelnemen. Mannen kleden zich in het traditionele wit met de rode sjaal en sjerp. De spanning in de aanloop naar de rennen is voelbaar.

Een vuurpijl wordt afgestoken om de rennen te openen en de stieren op te hitsen. Dan zwaaien de houten hekken open en stort een kleine kudde van gedrongen vechtstieren zich in de smalle straten, omgeven door een joelende menigte die zich in een chaotisch spel van uitdagen en terugdeinzen meebeweegt met de in verwarring rondrazende dieren. Wat je ook mag vinden van het opjagen van de stieren over de geplaveide straten, spectaculair is het zeker, en ook voor mensen niet zonder risico.

Een krant als wapen. Slechts 'gewapend' met een opgerolde krant proberen de deelnemers de stieren te ontwijken. Wie gepasseerd wordt door een stier drukt zich onmiddellijk tegen de muur om de stier voorbij te laten. Wanneer de stier stopt om de kennismaking voort te zetten kan dit alsnog een slechte tactiek blijken. Sommige hoeken in het parcours zijn berucht. Het is daarom aan te raden niet onervaren mee te doen. Sommige deelnemers worden honderden meters meegesleurd op de scherpe hoorns en wanneer je uitglijdt op de gladde straten loop je het risico om vertrapt te worden. Om dit laatste te voorkomen zijn de straten tegenwoordig bedekt met een anti-slip coating. Het stierenrennen vindt plaats van 7 tot en met 14 juli vanaf 08.00 uur. Toegang is gratis en op eigen risico. Men wordt verondersteld de regels te kennen en te respecteren.