Priego de Cordoba, gelegen in La Sierra Subbetica, is stadje met een serie barokkerken en een 16e eeuwse fontein, die er met zijn 180 stralen Romeins uitziet. Aan een plein liggen een moors kasteel en een kerk, die er vanbinnen uitziet als een witte suikertaart. Met haar gelaagde bouw sluit de kerk nu eens wel aan bij de omgeving, de moorse Barrio de la Villa. Deze staat ook bekend als 'de bloemenwijk': duizenden potten geraniums hangen tussen de getraliede ramen aan de witte muren in dit doolhof van smalle straten en minieme pleintjes. Toeristen komen er nauwelijks, de wijk overtreft dan ook La Judiaría van Córdoba. De wijk wordt begrensd door een moorse mirador: een straat langs een steile rotswand, met uitzicht over olijfgaarden en bergen in de omgeving.

In het hart van Andalucia ligt het natuurgebied la Sierra Subbetica wat  sinds 1988 een officieel natuurpark is. De thuishaven van een van de grootste kolonie griffioen gieren van Spanje. De Sierra Subbetica bestaat grotendeels uit kalksteen en varieert in hoogte van  ongeveer 500meter tot ruim 1.500meter. De top van het sierra Subbetica is de 1.568meter hoge La Tiñosa. Dit is tevens de hoogste berg van de provincie Cordoba. De flora, in het sierra Subbetica,  bestaat naast de talrijke olijfbomen voornamelijk uit diverse soorten eiken en wilde bloemen zoals narcissen en orchideeën. Qua fauna treft men in het sierra Subbetica veel roofvogels aan waaronder gieren, adelaars en een grote populatie slechtvalken. Deze slechtvalken zijn derhalve het symbool van het sierra Subbetica. Qua zoogdieren treft men in het sierra Subbetica voornamelijk wilde zwijnen, wilde katten, moeflons en dassen aan.

Naast het dorpen zoals Priego de Cordoba, Cabra met hun hermitage, Iznajar met haar stuwmeer en Zuheros met de beroemde Cuevas de las Murciélagos liggen er nog een 14-tal idyllische dorpen in la sierra Subbetica. De Cuevas de las Murciélagos (= grot van de vleermuizen) is een spectaculaire grot vol met stalagmieten en stalactieten welke zijn ontstaan door eeuwenlange erosie. In dit natuurgebied zijn 9 bewegwijzerde wandelingen. Meer info hierover is te verkrijgen bij het bezoekerscentrum in Priego. Daarnaast is de via verde de la Subbetica een aanrader. Een traject dat vroeger dienst deed als spoorlijn en dat U voert langs prachtige plekken en via diverse tunnels en viaducten.

Cordoba (103 km) is  stad zonder trendy winkels, dure flats of moderne kantoorpanden. De kleinste van de 3 koninklijke steden, bekend om La Mezquita en de jodenbuurt. Coroba is tegenwoordig groot betreft de cultuur van zuid-Europa, één van de mooiste steden en goed behouden. Met een mooi historisch centrum, geheel door UNESCO uitgeroepen als stad van het Werelderfgoed Gesitueerd in het geografisch middelpunt van de provincie, aan weerszijden van de Guadalquivir, de rivier die het stadscentrum in tweeën deelt. Aan de noordkant verrijzen wildrijke bergketens en naar het zuiden strekken zich vruchtbare velden uit, her en der bezaaid met witte huizen en dorpjes en omzoomd door een gebergte dat deel uitmaakt van de zogenaamde Serranias Subbeticas.
Het is één van de meest bezochte spaanse provinciesteden, wat ongetwijfeld te danken is aan zijn omvangrijke historisch erfgoed.
Cordoba gesticht in het jaar 169 v. Chr. door de romeinse praetor Claudio Marcelo, zijn enkele belangrijke namen uit de klasieke geschiedenis. Het was echter in de periode van de Moorse overheersing op het Iberisch schiereiland dat Cordoba zijn grootste bloei bereikte. Het Cordoba van het kalifaat werd al snel de meest beschaafde en briljante stad van het 10de eeuwse Europa, met rond de duizend moskeeën en zeshonderd badhuizen, en met bijvoorbeeld de eerste openbare straatverlichting van het continent (nog zevenhonderd jaar voor Parijs en Londen). Niet minder belangrijk is het cultureel erfgoed van na de christelijke herovering. Temidden van alle kerken, kloosters, hospitalen, paleizen en talloze herenhuizen ligt het unieke juweel van deze stad dat bekend is als La Mezquita, de moskee waarmee Cordoba een plaats verwierf onder de grote Europeese momumentale steden. Breng ook een bezoek aan het charmante volkswijk San Basilio met kleine, oude huizen, maar prachtige patio’s en atelier’s van waaiers en keramiek.

De eigenaardige geschiedenis van Granada (83 km) heeft gezorgd voor een grote verscheidenheid aan kunsthistorische monumenten, arabische paleizen tot architectonische sieraden uit de Renaissance. De stad is ook als langste blijven bestaan van alle islamitische staten in Spanje. Granada is een vleugje Magreb, met spaanse temperament, een bijzondere combinatie van culturen. Een geweldige stad om rond te slenteren door de smalle straatjes van het Albaicin, binnen te stappen in een trendy theehuis en daar onderuit te zakken om te genieten van een muntthee met amandelgebak, maar ook in de vele cafeetjes een wijntje te drinken vergezeld met een tapa en s’avonds een flamencoshow in de Sacromonte bij te wonen. Een volkswijk waar van ouds zigeuners wonen, een groot deel van de woningen zijn uitgehouwen uit de berg en in enkele van deze grotten worden flamencovoorstellingen gegeven. Bezoek ook de vele kathedralen, de Alhambra, de tuinen van El Generalife met talrijke fonteinen, vijvers en bloemen dat tesamen met Albaicin als werelderfgoed is verklaard.

Zoals de naam al laat vermoeden is Antequera (84 km) een heel oude stad en wordt gedomineerd door de Alcazaba (Moorse burcht) vanwaar je een prachtig uitzicht hebt op de stad en de omgeving. Een handelsstadje in het dal van de Guadalquivir, de belangrijkste rivier van Andalusië. Verder is het leuk rond te slenteren in het historisch centrum, een klooster te bekijken of de arena van de stierengevechten te bezoeken. De enige stierenvechtersarena waar je kan dineren, in de arena is nl. een restaurant gevestigd. Even buiten Antequera ligt het natuurpark 'El Torcal', een gebied met kalksteenrotsen, die door wind en regen in de meest grillige vormen zijn uitgeslepen.

Jaén (67 km), de hoofdstad van de provincie, op 600 m hoogte ten zuiden van de Guadalquivir.  De stad is gelegen in een olijvenproducerende gebied in Spanje. Er is handel in en verwerking van olijven, olijfolie. Het provinciaal museum toont archeologische vondsten en de beeldende kunst. Er is een etnologisch museum. In de stad zijn nog resten uit de Moorse bezettingsperiode te zien. Er zijn delen van de Moorse vestingwerken, een waterbekken en een oude minaret bij de Santa Magdalenakerk, 15de eeuw, mudéjarstijl, en baden uit de 10de–11de eeuw.  De meeste religieuze gebouwen in de stad werden gebouwd op resten van oude Moorse bouwwerken, zoals de kathedraal, 1548–1802, met façade uit de 17de eeuw en rijke kerkschat. In de zijkapellen zie je mooie kunstwerken en het fraaie houtsnijwerk van het koorgestoelte met taferelen uit het oude testament en het leven van Jezus zijn van bijzonder belang. Voormalig klooster Santo Domingo, 1382, was destijds zetel van de inquisitie. Uit de 16de tot 18de eeuw stammen de diverse fraai versierde paleizen die de stad rijk is. De stad dankt haar opkomst aan de  zilvervoorraden in de omgeving en de daarmee samengaande kolonisering door Carthagers en Romeinen. Tijdens de bezetting door de Moren was de stad bestuurlijk centrum en beleefde zij een van haar belangrijkste bloeiperiodes. In 1246 werd de stad heroverd door de Spanjaarden.

Aan de rand van het laagland Campina Subbético ligt het hertogelijk stadje Osuna (97 km) tussen heuvels met graanvelden. Hoewel de dominante kleur wit is is Osuna geen wit dorp. Een kenmerk van deze dorpen is dat het moorse karakter onaangetast is. Osuna kwam pas in de 16e eeuw, na de reconquista, tot ontwikkeling. Het heroverde land werd in grote stukken aan de edelen gegeven, die net als tijdens de kruistochten vooral roofridders waren. Dit grootgrondbezit bestaat nog steeds en is een belangrijke oorzaak van de armoede in Andalusië. Osuna heeft een sfeervol Plaza Mayor en heerlijke straten om in rond te slenteren. Voor de liefhebbers zijn er volop barokke kerken en kloosters, toeristen komen er nauwelijks. De Colegiatakerk domineert het stadje vanaf een heuvel. Onder de kerk ligt de privékapel van de oprichters, de hertogen van Osuna, die er ook begraven liggen.