Het prinsdom Asturië roept een beeld op van groene contrasten en onafzienbare landschappen. In deze gemeenschap, in het noorden van Spanje, gaan berg en zee hand in hand met geaccidenteerde silhouetten, een weelderige natuur, bossen, en honderden kleine dorpjes en gehuchten verspreid over een streek herschapen in een sensorieel genot. De streek, die zich uitstrekt over een lengte van meer dan 10.000 vierkante kilometer met 375 kilometer kust, wordt gevormd door achtenzeventig gemeenten en wordt ten zuiden begrensd door León, ten westen door Lugo en ten oosten door Cantabrië.

Picos de Europa is het noordelijke deel van de Cordillera Cantabrica. De Picos de Europa is een bergketen met drie torenhoge pieken, gescheiden door diepe kloven. De hooiweiden in de Picos de Europa zijn prachtig en kleurrijk. Men ziet er orchideeën, slaaplelies, narcissen, hondstand en kievitsbloemen. De vlinders vertegenwoordigen een derde van de totale Europese fauna. Er zijn veel rassen die nergens anders voorkomen. Gaat men de bergen in dan komt men de gems tegen. De klippen en kloven zijn een geliefd domein voor de roofvogels. Steenarend en de vale en de aasgier zweven op de thermische luchtstromen boven de passen. Ondanks dat ze steeds in aantal terug gaan blijft Spanje in Europa het land met de meeste roofvogels. De bergen hier zijn hun belangrijkste verblijfplaats. Blauwe kiekendief, haviken en buizerds komen veel voor. Torenvalken nestelen op de rotsen. De verscheidenheid aan kleinere vogels is groot: boompiepers, vliegenvangers, boomkruipers, verschillende soorten spechten en uilen. De roep van de oehoe, de sterkste roofvogel, is veel te horen. Op de hoge pieken komen veel bergvogels tegen: sneewvink, alpenheggemus, rotslijster, bijeneter, hop en wielewaal.

Cangas de Onís was de eerste hoofdstad van Asturias en is nu een gezellige stad waar veel routes samenkomen en waar veel natuurliefhebbers naartoe komen. De stad kreeg een definitieve vermelding in de geschiedenis-boeken toen Pelayo, de overwinnaar van Covadonga, zich hier in het jaar 722 met zijn hofhouding vestigde. In het jaar 792 verhuisde Alfonso II el Casto de hoofdstad van Asturias naar Oviedo.

Het meest kenmerkende monument is de Romeinse brug over de forelrijke rivier de Sella (de 'Puentón' lijkt middeleeuws, maar de funderingen zijn zeker Romeins). De bijzondere vorm en het Cruz de la Victoria die in het midden hangt, maakt de brug tot een van de zeer herkenbare symbolen van Asturias. De Ermita de Santa Cruz toont niet dat het een van de meest heilige oude plaatsen van Spanje is. Voordat de bisschop Astemo het in het jaar 437 liet bouwen, was er zeker een Romeinse tempel, en nog weer dáárvoor een heilige plaats uit het stenen tijdperk. Het hunebed is nog in de crypte te zien. De mysterieuze beschildering wordt wel in verband gebracht met die van Peña Tú.

Op 25 juli wordt het Fiesta del Pastor aan de oevers van het meer Enol gevierd. Hier komen alle herders uit de streek bij elkaar. Op zondag is het
marktdag: de herders komen dan vanuit de bergen naar de stad. Behalve groente en fruit liggen er ook de kazen Cabrales, Ponga en Amieva, of de eigen kaas van Cangas, de Gamonedo, een halfharde kaas van koeien- geiten- en schapenmelk met een sterke geur en pittige smaak.

Een smal dal waardoor de rivier de Deva stroomt, leidt naar het spectaculair landschap Covadonga, kalkstenen hellingen en bossen vol eiken, beuken en essen, waar de herovering van Spanje op de Moren begon. In het heiligdom van Covadonga is niets van grote artistieke waarde te vinden, maar des te meer van historische, emotionele, religieuze en landschappelijke waarde. Volgens de overlevering werd Pelayo tot koning gekozen op het veld dat nu Repelao
(rey-Pelayo) heet, waar een obelisk staat die de duques de Montpensier, prinsen van Spanje, lieten plaatsen. Dit gebeurde ter gelegenheid van een bezoek in 1857. Één kilometer verderop bevindt zich de cueva (grot) in de wand van de Auseva-berg. Volgens de legende vond Pelayo hier de kracht om tegen de Saracenen te vechten, die hij later versloeg. Hij begon zo het langzame proces van de herovering van het land ten zuiden van de Cordillera Cantábrica. Er zijn twee mogelijkheden om naar de grot te gaan: via de helling, waar een trap van 104 treden is uitgehouwen (sommige pelgrims gaan op de knieën naar boven), of via vanaf de basiliek door een ondergrondse gang, die uit de rots gehouwen is. In de grot toonde Maria zich voor de christelijke strijders om hen kracht te geven voor de strijd tegen de Moren.

Het nationale park Montaña de Covadonga is het oudste Spaanse park met een oppervlakte van 16.925 ha. Het Enolmeer en het Ercinameer heten samen de Meren van Covadonga en zijn twee gletsjermeren die op een hoogte van 1134 meter in het Picos de Europa-gebergte liggen. De meren vormen het hart van het Nationaal Park Picos de Europa.De oorsprong van deze meren ligt waarschijnlijk aan het eind van de laatste ijstijd, zo'n tienduizend jaar geleden.